W starożytnym Izraelu Bóg nakazał ludziom składanie pierwszych plonów z ich zbiorów i bydła na rzecz kapłanów. Ofiary te obejmowały pierwsze zbiory zboża, nowego wina, oliwy z oliwek oraz początkowe strzyżenie wełny owiec. Takie ofiary były sposobem dla Izraelitów na wyrażenie wdzięczności i zależności od Boga. Składając pierwsze i najlepsze z tego, co wyprodukowali, uznawali, że wszystko, co mają, jest darem od Boga. Ta praktyka zapewniała również, że kapłani, którzy nie posiadali własnej ziemi i polegali na tych ofiarach, mogli w pełni poświęcić się swoim duchowym rolom.
Koncepcja pierwszych plonów wykracza poza zwykłe plony rolnicze; jest to zasada stawiania Boga na pierwszym miejscu we wszystkich aspektach życia. Zachęca wierzących do zaufania Bożemu zaopatrzeniu i do hojne dawania z tego, co otrzymali. Ten akt wiary i posłuszeństwa nie tylko wspierał przywódców religijnych, ale także sprzyjał duchowi wspólnoty i wzajemnej pomocy. Zasada pierwszych plonów przypomina współczesnym chrześcijanom, aby czcili Boga swoimi zasobami, uznając Go za ostateczne źródło wszelkich błogosławieństw.
