Ang Awit 151 ay hindi bahagi ng mga kanonikal na aklat sa karamihan ng mga Bibliyang Kristiyano, kabilang ang New International Version (NIV). Itinuturing itong apokripal, na nangangahulugang hindi ito opisyal na kinikilala sa kanon ng Kasulatan ng karamihan sa mga tradisyong Kristiyano. Gayunpaman, ito ay kasama sa ilang bersyon ng Septuagint, na isang Griyegong salin ng Hebreong Bibliya, at tinatanggap ng Silangang Orthodox na Simbahan.
Ang awit na ito ay tradisyonal na iniuugnay kay Haring David at nagsisilbing pagninilay sa kanyang buhay, na partikular na binibigyang-diin ang kanyang mga simpleng simula bilang isang pastol at ang kanyang pag-akyat sa pagka-hari sa pamamagitan ng pag-anoint ng Diyos. Binibigyang-diin nito ang mga tema ng kababaang-loob at pabor ng Diyos, na nagpapakita kung paano madalas na pinipili ng Diyos ang mga hindi inaasahan at ang mga mapagpakumbaba upang isakatuparan ang Kanyang mga layunin. Ang kwento ni David ay isang patotoo sa kapangyarihan ng pananampalataya at ang kahalagahan ng pagtitiwala sa plano ng Diyos, kahit na tila hindi ito posible. Ang Awit na ito, bagamat hindi bahagi ng karaniwang kanon ng Bibliya, ay umaangkop sa mga unibersal na tema ng Kristiyanismo tungkol sa kababaang-loob, pagkakaloob ng Diyos, at ang makapangyarihang tawag ng Diyos.