Józef zwraca się do swojego ojca Jakuba w kluczowym momencie błogosławienia swoich synów, Manassesa i Efraima. W starożytności prawa ręka symbolizowała większy honor i błogosławieństwo, zazwyczaj zarezerwowane dla pierworodnego. Józef jest zaniepokojony, ponieważ Jakub krzyżuje ręce i kładzie swoją prawą rękę na Efraimie, młodszym synu, zamiast na Manassesie, pierworodnym. Ten czyn wydaje się sprzeczny z normą kulturową, w której pierworodny otrzymywałby główne błogosławieństwo.
Jednak działania Jakuba są zamierzone i kierowane przez boską mądrość, co odzwierciedla powracający w Biblii temat, w którym Boże wybory często łamią ludzkie oczekiwania. Ta historia ilustruje, że Boże plany i cele nie są ograniczone przez ludzkie tradycje czy normy społeczne. Przypomina nam, że Boże błogosławieństwa i łaska mogą przekraczać nasze zrozumienie i oczekiwania, podkreślając znaczenie zaufania Jego mądrości i suwerenności.
