W czasie Pięćdziesiątnicy Duch Święty zstąpił na apostołów, umożliwiając im mówienie w różnych językach. To cudowne wydarzenie przyciągnęło tłum, a niektórzy obserwatorzy błędnie pomyśleli, że apostołowie są pijani. Piotr, stojąc z jedenastoma, odniósł się do tego nieporozumienia, wskazując na wczesną porę dnia, zauważając, że jest dopiero dziewiąta rano, pora, kiedy ludzie zazwyczaj nie są nietrzeźwi.
To stwierdzenie Piotra ma na celu skierowanie uwagi tłumu z ich błędnego rozumienia na prawdziwe źródło nowo odkrytych zdolności apostołów: Ducha Świętego. To kluczowy moment w wczesnym Kościele, kiedy apostołowie zaczynają publicznie głosić przesłanie Jezusa Chrystusa z odwagą i jasnością. To wydarzenie oznacza spełnienie obietnicy Jezusa, który obiecał posłać Ducha Świętego jako pomocnika i przewodnika, wzmacniając apostołów w ich misji. Ilustruje również, jak działania Boże mogą być czasami źle interpretowane przez tych, którzy je obserwują, przypominając wiernym o potrzebie poszukiwania zrozumienia i rozeznania w sprawach duchowych.
