Nagsisimula ang liham ni Pablo sa mga taga-Filipos sa isang taos-pusong pagbati, na nag-aalok sa kanila ng biyaya at kapayapaan mula sa Diyos na Ama at sa Panginoong Jesucristo. Ang mga salitang ito ay hindi lamang isang karaniwang pagbati; ito ay sumasalamin sa mga pangunahing elemento ng pananampalatayang Kristiyano. Ang biyaya ay ang hindi nakuhang pabor at kabaitan ng Diyos, isang sentral na tema sa mga turo ni Pablo. Ito ay nagpapahiwatig ng pag-ibig at kapatawaran ng Diyos, na malayang ibinibigay sa sangkatauhan. Sa kabilang banda, ang kapayapaan ay ang panloob na katahimikan at katiyakan na nararanasan ng mga mananampalataya sa kanilang relasyon sa Diyos. Ito ay isang kapayapaang higit sa lahat ng kaalaman, na nagbabantay sa mga puso at isipan sa kay Cristo Jesus.
Ang pagbating ito ay hindi lamang nagtatakda ng tono para sa natitirang bahagi ng liham kundi pinapakita rin ang mga espiritwal na pagpapala na available sa mga taga-Filipos at, sa mas malawak na konteksto, sa lahat ng Kristiyano. Binibigyang-diin nito ang pinagmulan ng mga pagpapalang ito—ang Diyos na Ama at si Jesucristo—na nagpapakita ng banal na pinagmulan ng biyaya at kapayapaan. Ang mga salita ni Pablo ay naghihikayat sa mga mananampalataya na mamuhay sa katotohanan ng mga regalong ito, na nagtataguyod ng isang komunidad na puno ng pag-ibig, pagkakaisa, at espiritwal na kagalingan. Ang pagbating ito ay nagsisilbing paalala ng malalim at nagbabagong katangian ng biyaya at kapayapaan ng Diyos sa buhay ng isang mananampalataya.
