Sa sinaunang mundo, ang pagkolekta ng mga bato at paglikha ng isang bunton ay isang makabuluhang paraan upang markahan ang isang kasunduan o tipan. Ang gawi na ito ay nagsilbing pisikal at pangmatagalang paalala ng mga pangako na ginawa sa pagitan ng mga partido. Ang mga bato ay hindi lamang basta-basta, kundi kumakatawan sa isang saksi sa mga pangako na itinatag. Sa pamamagitan ng pagbabahagi ng pagkain sa tabi ng bunton na ito, pinatibay ng mga kalahok ang kanilang ugnayan at ipinakita ang diwa ng pagkakaibigan at pagkakaisa.
Ang tagpong ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng mga nakikitang simbolo sa mga ugnayang pantao. Ang mga simbolong ito ay tumutulong upang patatagin ang mga kasunduan at tiyakin na ang mga pangako ay naaalala at naigagalang. Ang sama-samang pagkain ay higit pang nagpapahiwatig ng kapayapaan at pagkakasundo, dahil ang pagkain nang magkasama ay tanda ng tiwala at pagkakaibigan. Ang gawi na ito ay sumasalamin sa mas malawak na tema ng Bibliya na gumagamit ng mga pisikal na kilos at simbolo upang ipahayag ang mga espiritwal na katotohanan at mga pangako, na nagpapaalala sa atin ng kahalagahan ng paggalang sa ating mga salita at pagpapanatili ng pagkakasundo sa ating mga relasyon.