Ang looban ng tabernakulo ay isang mahalagang bahagi ng pagsamba ng mga Israelita habang sila ay naglalakbay sa disyerto. Ang sukat nito ay isang daang siko sa timog na bahagi, at ito ay napapalibutan ng mga kurtina na gawa sa mga telang pinahiran ng langis. Ang pagpili ng ganitong materyal ay nagpapakita ng kahalagahan ng kalinisan at kabanalan sa paglapit sa Diyos. Ang tabernakulo mismo ay isang portable na santuwaryo, at ang looban ay nagbigay ng espasyo kung saan ang mga Israelita ay maaaring magtipon para sa pagsamba at sakripisyo.
Ang mga detalyadong tagubilin para sa paggawa nito ay nagpapakita ng kaayusan at katumpakan na pinahahalagahan ng Diyos sa pagsamba. Ang looban ay isang lugar kung saan ang mga tao ay maaaring magsama-sama, nag-aalay ng mga sakripisyo at humahanap ng presensya ng Diyos. Ito ay nagsisilbing paalala na kahit ang Diyos ay mataas at banal, Siya rin ay maaabot ng Kanyang bayan. Ang aspeto ng sama-samang pagsamba sa looban ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng pagkakaisa at fellowship sa pagsamba. Sa pagsunod sa mga tiyak na tagubilin ng Diyos, ipinakita ng mga Israelita ang kanilang pagsunod at paggalang, na lumilikha ng isang sagradong espasyo na nagbibigay-pugay sa presensya ng Diyos sa kanilang kalagitnaan.
