Ang tabernakulo ay isang sagradong lugar kung saan nanahan ang presensya ng Diyos sa gitna ng mga Israelita, at ang disenyo nito ay puno ng simbolismo. Ang mesa, na nakalagay sa hilagang bahagi, ay may mga tinapay na handog, na isang patuloy na alay sa Diyos, sumasagisag sa Kanyang pagkakaloob at sa sustansya na Kanyang ibinibigay sa Kanyang bayan. Ang mga tinapay na ito ay paalala ng tipan ng Diyos at ng Kanyang pagnanais na makipag-isa sa Kanyang mga tao.
Sa timog na bahagi, ang ilawan ay nagbibigay ng liwanag, na sumasagisag sa gabay ng Diyos at sa Kanyang liwanag na presensya. Ang liwanag ng ilawan ay isang patuloy na paalala na ang Diyos ang pinagmulan ng espirituwal na kaalaman at direksyon. Ang tiyak na pagkakalagay ng mga bagay na ito sa labas ng kurtina, na naghihiwalay sa Banal na Dako mula sa Kabanal-banalang Dako, ay nagtatampok ng maingat na paghahanda at paggalang na kinakailangan sa pagsamba. Ito ay nagpapakita ng balanse sa pagitan ng kabanalan ng Diyos at ang Kanyang pagiging maaabot, na nag-aanyaya sa mga Israelita na lapitan Siya nang may paggalang at pasasalamat. Ang kaayusang ito sa tabernakulo ay nagsisilbing makapangyarihang paalala ng kaayusan, liwanag, at sustansya na ibinibigay ng Diyos sa buhay ng mga mananampalataya.
