W tej wypowiedzi Jezus mówi, że zniszczy świątynię zbudowaną rękami ludzkimi i w trzy dni zbuduje inną, nie rękami zbudowaną. Wiele osób źle zrozumiało to jako dosłowną groźbę wobec fizycznej świątyni w Jerozolimie, która była świętym i centralnym miejscem kultu żydowskiego. Jednak Jezus mówił metaforycznie o swoim ciele. Świątynią, o której mówił, było Jego ciało, które miało być ukrzyżowane i zmartwychwstać w ciągu trzech dni. To głębokie stwierdzenie wskazuje na przejście od starego przymierza, skoncentrowanego wokół fizycznej świątyni, do nowego przymierza, które koncentruje się na Jezusie samym.
Zmartwychwstanie Jezusa oznacza ustanowienie nowej duchowej świątyni, w której obecność Boga nie mieszka w budynku, ale w sercach wierzących. Podkreśla to transformującą moc śmierci i zmartwychwstania Jezusa, oferując nową drogę dla ludzkości do kontaktu z Bogiem. Zachęca wierzących do refleksji nad naturą prawdziwego kultu, który nie jest ograniczony do miejsca, ale jest osobistą i duchową relacją z Bogiem przez Chrystusa. Ta wypowiedź zachęca nas do przyjęcia nowego życia i nadziei, które znajdujemy w Jezusie.
