Wczesny Kościół zmagał się z poważną debatą na temat tego, czy nowi wierni z pogan powinni przestrzegać żydowskich praw. Przywódcy, w tym apostołowie i starsi, zebrali się, aby omówić tę kwestię. Doszli do wniosku, że nakładanie pełnego ciężaru żydowskiego prawa na pogan jest niepotrzebne. Zamiast tego skupili się na kilku kluczowych praktykach, które miały pomóc w utrzymaniu harmonii między żydowskimi a poganskimi wierzącymi. Należały do nich: powstrzymywanie się od jedzenia ofiarowanego bożkom, unikanie niemoralności seksualnej oraz niejedzenie krwi ani mięsa ze zwierząt uduszonych.
Te zasady nie dotyczyły tylko ograniczeń dietetycznych czy moralnego postępowania; chodziło o budowanie jedności i szacunku w różnorodnym ciele wierzących. Unikając praktyk, które były głęboko obraźliwe dla żydowskich chrześcijan, poganie mogli okazać miłość i troskę swoim braciom i siostrom w wierze. Ta decyzja była przykładem zaangażowania wczesnego Kościoła w inkluzyjność i wzajemny szacunek, podkreślając, że wiara w Chrystusa przekracza granice kulturowe i etniczne, jednocześnie szanując przekonania innych.
