Ludzkie umiejętności i osiągnięcia nie są jedynie wynikiem osobistego wysiłku czy wrodzonego talentu. Są postrzegane jako dary od Boga, który zapewnia siłę i zdolność do realizacji zadań i pełnienia ról. To zrozumienie sprzyja postawie pokory, uznając, że samowystarczalność to iluzja. Uznając, że nasza kompetencja pochodzi od Boga, ludzie są przypominani, aby polegać na boskiej sile i prowadzeniu w codziennym życiu.
Taki pogląd sprzyja wdzięczności i poczuciu współzależności w społeczności wierzących. Podkreśla znaczenie współpracy, ponieważ każda osoba przyczynia się do większego celu pod Bożym kierownictwem. To poleganie na Bogu w kwestii kompetencji zachęca wierzących do szukania Jego mądrości i wsparcia we wszystkich działaniach, ufając, że On wyposaża ich do zadań, do których ich powołuje. Takie podejście nie tylko wzmacnia osobistą wiarę, ale także buduje silniejszą, bardziej zjednoczoną wspólnotę wiary.
