Nagsisimula si Pablo sa kanyang pagpapakilala bilang isang alipin ng Diyos at apostol ni Jesu-Cristo, na nagtatakda ng tono para sa kanyang liham. Ang kanyang tungkulin ay itaguyod ang pananampalataya ng mga hinirang ng Diyos, na kadalasang tinatawag na 'mga hinirang.' Ang pananampalatayang ito ay hindi static; ito ay lumalago sa pamamagitan ng mas malalim na pag-unawa sa katotohanan. Ang katotohanang ito ay hindi lamang kaalaman kundi isang banal na pahayag na nagbabago ng buhay, na nagtuturo sa mga mananampalataya tungo sa kabanalan, isang buhay na sumasalamin sa kabanalan at katuwiran ng Diyos.
Ang pagpapakilala ni Pablo ay nagtatampok ng kanyang pangako sa kanyang misyon at ang kanyang awtoridad bilang isang apostol. Ang kanyang pokus sa parehong pananampalataya at kaalaman ay nagpapahiwatig na ang tunay na pamumuhay ng Kristiyano ay kinabibilangan ng parehong paniniwala at pag-unawa. Ang katotohanang tinutukoy ni Pablo ay dapat magdala sa praktikal na kabanalan, na nagpapakita na ang pananampalataya ay aktibo at nakikita sa paraan ng pamumuhay ng mga mananampalataya. Ang pagbubukas na ito ay nagtatakda ng entablado para sa mga aral at tagubilin na susunod, na binibigyang-diin ang kahalagahan ng wastong doktrina at matuwid na pamumuhay.