Ang kwento ni Gideon at ng kanyang hukbo ay isang makapangyarihang paalala ng kapangyarihan ng Diyos at ng kahalagahan ng pananampalataya. Inutusan ng Diyos si Gideon na bawasan ang kanyang hukbo, simula sa pagpapahintulot sa mga natatakot na umalis. Ang resulta ay isang malaking pagbawas mula tatlumpu't dalawang libong tao hanggang sampung libo. Ang layunin ng pagbawas na ito ay upang matiyak na ang mga Israelita ay hindi iisipin na ang kanilang tagumpay ay nagmumula sa kanilang sariling lakas, kundi sa kapangyarihan at interbensyon ng Diyos. Ang hakbang na ito ng pananampalataya ay nagha-highlight ng isang paulit-ulit na tema sa Bibliya: madalas na ginagamit ng Diyos ang mga mahihina at kakaunti upang makamit ang mga dakilang bagay, upang ang Kanyang kaluwalhatian ay maging maliwanag.
Ang aral dito ay tungkol sa pagtitiwala sa plano ng Diyos, kahit na ito ay tila hindi makatwiran. Hinahamon nito ang mga mananampalataya na suriin ang kanilang mga takot at magtiwala sa kakayahan ng Diyos na iligtas sila, anuman ang sitwasyon. Ang talatang ito ay humihikbi sa atin na umasa sa espiritwal na lakas at banal na gabay, na nagpapaalala sa atin na ang tunay na tagumpay ay nagmumula sa Diyos, hindi lamang sa mga pagsisikap ng tao. Ito ay isang panawagan sa pananampalataya, tapang, at pagtitiwala sa mga pangako ng Diyos.