Ang tabernakulo ay isang portable na santuwaryo na ginamit ng mga Israelita sa kanilang paglalakbay sa disyerto. Ito ay maingat na dinisenyo ayon sa mga tagubilin ng Diyos at nagsilbing isang nakikitang representasyon ng Kanyang presensya sa Kanyang bayan. Ang unang silid, na kilala bilang Banal na Dako, ay isang mahalagang bahagi ng tabernakulo. Dito nakalagay ang ilawan, na nagbibigay ng liwanag, simbolo ng gabay at liwanag ng Diyos. Ang mesa naman ay naglalaman ng mga tinapay na inihandog, na kilala rin bilang Tinapay ng Presensya, na kumakatawan sa patuloy na pagkakaloob at pakikipag-ugnayan ng Diyos sa Kanyang bayan.
Ang mga sagradong bagay na ito at ang kanilang ayos ay hindi basta-basta; sila ay may malalim na simbolismo at mahalaga sa mga gawain ng pagsamba ng mga Israelita. Ang Banal na Dako ay isang espasyo ng paghahanda at paggalang, na naghahanda sa mas malalim na pakikipagtagpo sa Diyos sa Kabanal-banalang Dako. Ang talatang ito ay nag-uudyok sa mga mananampalataya na isaalang-alang kung paano nila inihahanda ang kanilang mga puso at isipan para sa pagsamba, na binibigyang-diin ang kahalagahan ng sinadyang pag-uugali at paggalang sa ating mga espiritwal na gawain. Inaanyayahan tayong pagnilayan kung paano natin maaring likhain ang ating sariling 'mga banal na lugar' kung saan maaari nating maranasan ang presensya ng Diyos at palaguin ang ating relasyon sa Kanya.
