Sa bahaging ito ng ministeryo ni Ezekiel, inutusan siya ng Diyos na magsagawa ng isang simbolikong kilos upang kumatawan sa kasalanan ng Israel. Si Ezekiel ay dapat humiga sa kanyang tagiliran sa loob ng 390 araw, bawat araw ay kumakatawan sa isang taon ng pagrebelyon ng Israel laban sa Diyos. Ang gawaing ito ay isang maliwanag na pagpapakita ng pasanin ng kasalanan at ang mga kahihinatnan ng pagtalikod sa mga utos ng Diyos. Nagsisilbi itong babala sa mga tao ng Israel tungkol sa seryosong kalagayan ng kanilang mga aksyon at ang nalalapit na paghatol kung hindi sila magsisisi.
Ang bilang na 390 ay mahalaga dahil ito ay tumutukoy sa mga taon ng hindi pagiging tapat ng Israel, na binibigyang-diin ang matagal na kalikasan ng kanilang pagsuway. Sa pamamagitan ng simbolikong gawaing ito, hindi lamang binibigyang-diin ng Diyos ang bigat ng kasalanan kundi pati na rin ang Kanyang pasensya at pagnanais na kilalanin ng Kanyang bayan ang kanilang mga pagkakamali at bumalik sa Kanya. Ito ay isang panawagan sa pagsisisi at paalala ng kahandaan ng Diyos na magpatawad at ibalik ang mga humihingi ng Kanyang awa. Ang talatang ito ay nag-uudyok sa mga mananampalataya na pagnilayan ang kanilang sariling buhay, kilalanin ang kanilang mga pagkukulang, at hanapin ang pagkakasundo sa Diyos, nagtitiwala sa Kanyang biyaya at pagpapatawad.
