Sa mga tagubilin para sa pagtatayo ng Tabernakulo, tinukoy ng Diyos ang paggamit ng asul, lila, at pulang sinulid, pinong linen, at buhok ng kambing. Ang bawat materyal ay may simbolikong kahulugan at praktikal na layunin. Ang asul ay kadalasang nauugnay sa langit o pagka-Diyos, na sumasalamin sa presensya ng Diyos. Ang lila, isang kulay ng karangyaan, ay nagpapakita ng kadakilaan ng Diyos. Ang pula, isang maliwanag na kulay, ay maaaring sumagisag sa sakripisyo, na tumutukoy sa pagtubos sa mga kasalanan. Ang pinong linen, kilala sa kanyang kadalisayan at kalidad, ay kumakatawan sa kabanalan at katuwiran. Ang buhok ng kambing, isang matibay na materyal, ay ginamit sa paggawa ng mga tolda, nagbibigay ng proteksyon at takip. Ang mga materyales na ito ay hindi lamang mahalaga kundi maingat na pinili upang ipakita ang sagradong kalikasan ng Tabernakulo. Ang paggamit ng mga tiyak at makabuluhang materyales ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng dedikasyon at paggalang sa pagsamba, na nagpapaalala sa mga mananampalataya na ialay ang kanilang pinakamahusay sa Diyos at lumikha ng mga espasyo na nagbibigay-pugay sa Kanyang presensya.
Sa ganitong paraan, ang mga materyales ay hindi lamang mga bagay na ginagamit, kundi mga simbolo ng ating ugnayan sa Diyos at ng ating pagsisikap na ipakita ang ating pagmamahal at paggalang sa Kanya.
