Sa mga unang komunidad ng mga Kristiyano, may iba't ibang inaasahan kung paano dapat magpakita ang Diyos. Ang mga Judio, na mayaman sa kasaysayan ng mga himalang naganap, ay madalas na humahanap ng mga tanda at kababalaghan bilang patunay ng makalangit na interbensyon. Inaasahan nilang makakita ng konkretong ebidensya na umaayon sa kanilang mga tradisyon at kasulatan. Sa kabilang banda, ang mga Griyego, na naimpluwensyahan ng kanilang pamana sa pilosopiya, ay naghahanap ng karunungan at intelektwal na pag-unawa. Pinahahalagahan nila ang rason at lohika, at sinisikap nilang maunawaan ang Diyos sa pamamagitan ng kaalaman at pananaw.
Ang pagkakaibang ito sa paghahanap sa Diyos ay sumasalamin sa mas malawak na karanasan ng tao. Ang mga tao ay lumalapit sa pananampalataya mula sa iba't ibang pinagmulan at may iba't ibang pangangailangan. Ang ilan ay naaakit sa mga himala at supernatural, habang ang iba naman ay nahihikayat sa intelektwal na pagsasaliksik at pag-unawa. Ang talatang ito ay nag-uudyok sa atin na pahalagahan ang mga pagkakaibang ito at kilalanin na ang Diyos ay maaaring makatagpo sa atin sa iba't ibang paraan. Hamon ito sa atin na maging bukas sa iba't ibang anyo ng pananampalataya at makahanap ng pagkakaisa sa ating sama-samang pagsisikap na maunawaan ang makalangit.
