Podczas pierwszej Paschy Bóg nakazał Izraelitom, aby oznaczyli swoje odrzwia krwią baranka. Był to kluczowy akt wiary i posłuszeństwa, który służył jako znak dla Boga, aby przeszedł obok ich domów podczas ostatniej plagi w Egipcie, która była śmiercią pierworodnych. Przestrzegając tego polecenia, Izraelici zostali ocaleni przed plagą, która dotknęła Egipcjan. To wydarzenie symbolizuje Boże wybawienie i ochronę, podkreślając znaczenie zaufania i posłuszeństwa Bożym wskazówkom.
Krew na odrzwiach jest potężnym symbolem zbawienia i boskiej ochrony. Zapowiada ona ostateczną ofiarę Jezusa Chrystusa, który często nazywany jest Barankiem Bożym. Tak jak krew baranka ocaliła Izraelitów, tak krew Chrystusa oferuje duchowe zbawienie i ochronę wierzącym dzisiaj. To połączenie podkreśla ciągłość Bożego planu odkupienia w całej Biblii, pokazując, jak wydarzenia Starego Testamentu wskazują na wypełnienie w Nowym Testamencie w Jezusie Chrystusie. Pascha staje się zatem fundamentalnym wydarzeniem, które uwydatnia tematy wyzwolenia, wiary i boskiej miłosierdzia.